— 484 —
Quod hac ratione patefit. Si enim vim concipias
secundum lineas rectas e data superficie emanantem, sicuti lucem, seu etiam
secundum Keillii mentem ipsam vim attractionis, erit vis hac ratione exercita
in ratione multitudinis linearum, quae ex hac superficie duci possunt, hoc est
in ratione ipsius superficiei agentis. Adeoque si superficies sit infinite parva,
erit etiam haec vis infinite parva, et si tandem sit punctum, plane nulla. Ideoque
per lineas divergentes e puncto non potest vis diffundi in certa distantia
assignabilis. Neque ideo deprehendetur efficax, nisi implendo totum, in quo
agit, spatium. Sed spatia sphaerica sunt, ut cubi distantiarum. Ergo cum
eadem vis per maius spatium diffusa diminuatur pro ratione inversa spatiorum,
erit vis impenetrabilitatis in ratione triplicata distantiarum a centro praesentiae
reciproce.
Kant MoPh 484