— 389 —
      Si de indirecta concludendi ratione quaeras, idem reperies ultimo substratum
principium geminum. Etenim semper provocandum est in hasce binas
propositiones: 1) cuiuscunque oppositum est falsum, illud est verum, hoc est,
cuiuscunque oppositum negatur, illud affirmandum est; 2) cuiuscunque oppositum
est verum, illud est falsum. Quarum prima propositiones affirmativas,
altera negativas pro consectariis habet. Priorem propositionem si terminis simplicissimis
efferas, ita habebis: quicquid non non est, illud est, (quippe oppositum
exprimitur per particulam non, remotio itidem per particulam non.) Posteriorem
sequenti ratione informabis: quicquid non est, non est, (nempe hic iterum
vox oppositi effertur per particulam non, et vox falsitatis s. remotionis
pariter per eandem particulam). Si nunc, lege characteristica ita exigente,
vocum priore propositione contentarum vim exsequaris, quia una particula non
indicat, alteram esse tollendam, utraque deleta tibi prodibit propositi: quicquid
est, est.
Altera autem cum audiat: quicquid non est, non est, patet et in indirecta
demonstratione principium identitatis geminum primas obtinere, consequenter
omnis omnino cognitionis ultimum esse fundamentum.
Kant ND 389