— 90 —
Propositio VIII.

      Ideae rerum singularium, sive modorum non existentium ita
debent comprehendi in Dei infinita idea, ac rerum singularium,
sive modorum essentiae formales in Dei attributis continentur.

— 91 —
Demonstratio.

      Haec propositio patet ex praecedenti, sed intelligitur clarius ex
praecedenti Scholio.
Corollarium.

      Hinc sequitur, quod, quamdiu res singulares non existunt, nisi
quatenus in Dei attributis comprehenduntur, earum esse objectivum,
sive ideae non existunt, nisi quatenus infinita Dei idea existit; et
ubi res singulares dicuntur existere, non tantum quatenus in Dei attributis
comprehenduntur, sed quatenus etiam durare dicuntur,
earum ideae etiam existentiam, per quam durare dicuntur, involvent.
Scholium.

      Si quis ad uberiorem hujus rei explicationem exemplum desideret,
nullum sane dare potero, quod rem, de qua hic loquor, utpote unicam,
adaequate explicet; conabor tamen rem, ut fieri potest, < met een voorbeelt >
illustrare. Nempe circulus talis est naturae, ut omnium linearum
rectarum, in eodem sese invicem secantium, rectangula sub segmentis
sint inter se aequalia; quare in circulo infinita inter se aequalia
rectangula continentur : attamen nullum eorum potest dici existere,
nisi quatenus circulus existit, nec etiam alicujus horum rectangulorum
idea potest dici existere, nisi quatenus in circuli idea comprehenditur.
Concipiantur jam ex infinitis illis duo tantum, nempe

E et D existere. Sane eorum etiam ideae jam
non tantum existunt, quatenus solummodo
in circuli idea comprehenduntur, sed etiam,
quatenus illorum rectangulorum existentiam
involvunt, quo fit, ut a reliquis reliquorum
rectangulorum ideis distinguantur.
Spinoza E 90-91