— 33 —
      Deinde cum verba sint pars imaginationis, hoc est, quod, prout
vage ex aliqua dispositione corporis componuntur in memoria,
multos conceptus fingamus, ideo non dubitandum, quin etiam
verba aeque, ac imaginatio, possint esse causa multorum, magnorumque
errorum, nisi magnopere ab ipsis caveamus. Adde quod
sint constituta ad libitum, et captum vulgi; adeo ut non sint nisi
signa rerum, prout sunt in imaginatione, non autem prout sunt
in intellectu; quod clare patet ex eo, quod omnibus iis, quae
tantum sunt in intellectu, et non in imaginatione, nomina imposuerunt
saepe negativa, uti sunt, incorporeum, infinitum, etc.
et etiam multa, quae sunt revera affirmativa, negative exprimunt,
et contra, uti sunt increatum, independens, infinitum, immortale,
etc. quia nimirum horum contraria multo facilius imaginamur;
ideoque prius primis hominibus occurrerunt, et nomina positiva
usurparunt. Multa affirmamus, et negamus, quia natura verborum
id affirmare, et negare patitur, non vero rerum natura;
adeoque hac ignorata facile aliquid falsum pro vero sumeremus.
Spinoza TIE 33