— XVII 48 —
§. 102.
Cuius oppositum in se impossibile est, est illud necessarium in se*) (meta-
— 29 —
physice,
intrinsecus, absolute, geometrice, logice). Cuius oppositum est
extrinsecus tantum impossibile, est necessarium hypothetice**) (secundum quid).
Entis determinatio, qua necessarium est, est eius necessitas***). Ergo necessitas
est vel absoluta ****) (consequentis), vel hypothetica*****) (consequentiae),
illa, qua aliquid est in et per se, haec, qua aliquid est hypothetice tantum necessarium.
*) an sich, schlechterdings, unbedingt, nothwendig. **) bedingt nothwendig.
***) Nothwendigkeit. ****) die schlechterdings so genannte (unbedingte).
*****) die bedingte.
Baumgarten Met XVII, 48, §102